Kategoria: Od diety do stresu

Chrom i kobalt

cr

Zaawansowane badania nad rolą chromu w organizmie trwają dopiero od dwudziestu lat. Wiadomo już, że niedobór chromu w ustroju podnosi poziom cukru i cholesterolu we krwi, a to prowadzi do cukrzycy i chorób sercowo-na- czyniowych. Zapotrzebowanie na ten minerał wynosi około 150 mg na dobę. W przeciwieństwie do niektórych innych metali nadmiar chromu nie jest obojętny dla organizmu. Chrom jest szczególnie potrzebny osobm w podeszłym wieku, dlatego tak bardzo interesują się nim gerontolodzy. Stwierdzono, że spożywanie większych ilości cukru powoduje wydalanie wraz z moczem dużych ilości chromu z organizmu. Jest to kolejny argument za ograniczeniem spożycia cukru i słodyczy. Wielu specjalistów zaleca większe dawki dobowe chromu dla osób powyżej 45 roku życia, podobnie jak dla matek karmiących, osób w stanach pooperacyjnych i po złamaniach kości oraz tych, którzy często spożywają alkohol. Najwięcej chromu znajduje się w drożdżach piwnych, wątrobie, ziemniakach w mundurkach, wołowinie, świeżych warzywach, chlebie razowym, serach i płatkach kukurydzianych. Najlepiej jest uzupełnić poziom chromu w sposób naturalny, pijąc drożdże zalane szklanką gorącego mleka lub wody. Można też łykać tabletki drożdżowe. Kobalt jest nierozerwalnie związany z witaminą B12. Jeżeli organizm wykazuje odpowiedni poziom tej witaminy, również nie brakuje i kobaltu. Witamina B12 potrzebna jest do produkcji nowych tkanek, wytwarzania czerwonych ciałek krwi, szpiku kostnego, ma wpływ na narząd wzroku, sprawność umysłu, metabolizm i stan systemu nerwowego. Witamina B12, a więc i kobalt, znajdują się wyłącznie w produktach pochodzenia zwierzęcego. Wegetarianie muszą niedobór ten wyrównywać poprzez picie drożdży lub spożywanie jaj i nabiału.

Witaj na moim serwisie! Bardzo dobrze, że tutaj trafiłeś to oznacza że chcesz dowiedzieć się więcej o zdrowiu! Zapraszam do wnikliwego zapoznawania się z artykułami!

Lecznicze właściwości pyłku

ruch-to-zdrowie

Badania zdrowia i długości życia osób zajmujących się pszczelarstwem wykazały, że na ogół dożywają one sędziwego wieku. Wynika to m.in. z tego, iż często spożywają miód nie oczyszczony, zawierający znacznie większe ilości pyłku niż miód spożywczy. W wielu krajach, m.in. we Francji, pyłek traktuje się jako panaceum na wszelkie schorzenia. Jeżeli nawet opinie te są przesadzone, to jednak jest w nich część prawdy. Lekarze osiągają zachęcające rezultaty w leczeniu prostaty i zaburzeń czynności jelit, pyłek również znakomicie obniża ciśnienie krwi, poprawia samopoczucie, koi nadwerężony system nerwowy, zapobiega przedwczesnemu starzeniu się, zwiększa wydolność mięśni, a nawet przedłuża życie. Jest niezwykle pomocny w zwalczaniu anemii, przy zaparciach, biegunkach, zakażeniach bakteriologicznych i wirusowych. Osiągnięto też pozytywne wyniki w leczeniu cukrzycy. Warto dodać, że alergicy nie muszą obawiać się pyłku przerobionego przez pszczoły, gdyż nie powoduje on uczulenia. Alergeny są unieszkodliwiane przez ślinę i nektar, często przechodzą jeszcze przez proces fermentacji mlekowej.

Witaj na moim serwisie! Bardzo dobrze, że tutaj trafiłeś to oznacza że chcesz dowiedzieć się więcej o zdrowiu! Zapraszam do wnikliwego zapoznawania się z artykułami!

Zbieranie pyłku

188186_pszczola-kwiat-nektar

Pszczoły zajmujące się zbieraniem nektaru, a przy okazji i pyłku, posiadają w tylnych łapkach specjalne wgłębienia, tzw. koszyczki, w których gromadzą pyłek. Aby nie porwał go wiatr, owady zwilżają go nektarem lub odrobiną miodu. Utworzone grudki, zwane obnóżami, bezpiecznie trafiają do ula. Obnóża składane są do komórek plastra. Teraz do pracy przystępują pszczoły robotnice, zwilżając pyłek miodem ubijając. Ta postać pyłku nazywa się pierzgą lub pszczelim chlebem, gdyż jest pożywieniem mieszkańców ula. Pierzga zostaje jeszcze powleczona cienką warstwą miodu i zasklepiona woskiem. W ten sposób, pozbawiona dopływu powietrza, ulega fermentacji mlekowej. Wytworzony kwas mlekowy jest doskonałym konserwantem na długi czas. Ponieważ cena pyłku na rynku znacznie przewyższa cenę samego miodu, pszczelarze szukają coraz bardziej pomysłowych sposobów odebrania pszczołom ich zbiorów, na przykład przed wejściem do ula ustawiają specjalne siateczki z pojemniczkami. Funkcja pojemniczków jest prosta: pszczoły wchodząc do ula, muszą wytrzeć nóżki i w ten sposób znaczna część pyłku opada do pojemniczków. Pierwsi zaczęli zbierać pyłek pszczelarze francuscy. Przyświecały temu przede wszystkim względy finansowe.

Witaj na moim serwisie! Bardzo dobrze, że tutaj trafiłeś to oznacza że chcesz dowiedzieć się więcej o zdrowiu! Zapraszam do wnikliwego zapoznawania się z artykułami!

Leczenie pyłkiem kwiatowym

images (1)

Oprócz nektaru i spadzi, pszczoły zbierają też wcale niemałe ilości pyłku kwiatowego. Duży ul potrafi w ciągu sezonu zgromadzić kilkadziesiąt kilogramów pyłku! Pszczoły zużywają go nie więcej niż połowę (służy jako zasadniczy pokarm dla larw i młodych robotnic), reszta zaś jest magazynowana w formie zapasów i nadwyżkę tę odbiera się zapobiegliwym owadom. Skład pyłku Na pyłek kwiatowy składają się męskie komórki rozrodcze roślin nasiennych. Posiada on tak różnorodny i bogaty skład, że nie może się z nim równać żaden inny produkt roślinny. Jego zasadniczy skład jest następujący: woda — do 25%, węglowodany — do 48%, tłuszcze — do 4%, składniki mineralne — do 4%, białka — do 47%, witaminy (jest koncentratem niemal wszystkich witamin), inne substancje, np. fitocydy, olejki eteryczne, hormony, enzymy, stymulatory wzrostu i wiele innych. Skład pyłków bywa bardzo zróżnicowany w zależności od roślin, na których żerują pszczoły. W przyrodzie istnieje niesamowita ilość pyłków, np. na jeden kwiatostan brzozy przypada sześć milionów ziaren pyłku, kukurydzy — pięćdziesiąt milionów! Jeden kwiat jabłoni zawiera aż sto tysięcy ziaren pyłku.

Witaj na moim serwisie! Bardzo dobrze, że tutaj trafiłeś to oznacza że chcesz dowiedzieć się więcej o zdrowiu! Zapraszam do wnikliwego zapoznawania się z artykułami!

Apitoks ynoterapia, czyli leczenie jadem pszczelim

3_25

Jad pszczeli najczęściej kojarzy się z nieprzyjemnym i bolesnym użądleniem. Żądło z porcją jadu jest naturalną bronią pszczół. Niestety, jest to broń ostateczna, bowiem pszczoła na ogół nie może wyjąć żądła i odrywa się od niego, pozostawiając znaczną część swego przewodu pokarmowego. W tej sytuacji owad musi wkrótce zginąć. Jad pszczeli jest bezbarwnym płynem o kwaśnogorzkim smaku. Posiada bardzo złożony skład chemiczny, który dokładnie jeszcze nie został rozpoznany. Wiadomo, że znajdują się w nim białka, enzymy oraz śladowe ilości wielu innych substancji. Apitoksynoterapia, czyli leczenie jadem pszczelim, zdobywa sobie coraz większą popularność na całym świecie. Jest to terapia nieco bolesna, gdyż najlepsze wyniki uzyskuje się wówczas, gdy pszczoła bezpośrednio wprowadzi jad w ciało człowieka. Można też przyjmować jad w tabletkach lub roztworach, ale skuteczność jest znacznie mniejsza. Jad pszczeli znany jest jako lek przeciwko reumatyzmowi, artretyzmowi, astmie, nadciśnieniu, w mniejszym zaś stopniu w leczeniu miażdżycy.

Witaj na moim serwisie! Bardzo dobrze, że tutaj trafiłeś to oznacza że chcesz dowiedzieć się więcej o zdrowiu! Zapraszam do wnikliwego zapoznawania się z artykułami!
error: Content is protected !!